Der-Beyân-ı Âfât-ı Akreditasyon ve Zahmet-i bî-Pâyân

Kıymetli dostum Doç. Dr. Mustafa Yüceer hocanın akreditasyon çalışmalarının ilk fazını tamamlamamız hasebiyle şahsıma ithaf ettiği şiir:

Pek Muhterem, Raşit Akpınar beyefendiye, akreditasyon sürecinin aziz hatırası ve emeğin yâdı içün…

Der-Beyân-ı Âfât-ı Akreditasyon ve Zahmet-i Bî-Pâyân

Mefâ‘îlün / Mefâ‘îlün / Fe‘ûlün

Dinle bir dert ki cihânı bî-karâr eyler hemîn
Kürsî-i ilmi boğar bürokrasi-i kahr-ı dîn

Geldi bir gulyâbânî nâmı anun akreditasyon
Zanneder zâhid onu bir mucizevî revizyon

İlmi terk eyleyüben cedvele bağlandı hayât
Evrak üstünde arar cümle beşer feyz ü necât

Kıymeti kalmadı zâten ne kitâbın ne sözün
Şekle kurban edeli ma‘nîyi nûrsuz bu gözün

PÜKÖ derler bir acâyib çarka düşmüş can fedâ
Döndürürler başımız gûyâ ki bir matlûb-ı edâ

Planla hem uygula kontrol et önlem al hemân
Dön durursun aynı girdâb üzre ey bî-çâre cân

Ders izlencesi yaz, çıktıya bağla hedefi
Pâyimâl eyledi bu velvele feyz-i selefi

Hangi mikyâs ile ölçer aceb irfânı melek?
Yüzdelik puhtelere kaldı mı ilm-i bî-şek?

Ne tefekkür bırakır tende ne dilde bir mecâl
Evrak istiflemeden vakti tükenmiş ehl-i hâl

Toplantı biter ammâ tutanak tûl-i emel
Kâğıdın heybeti bastı, tükendi amel

Göz kararur, boyun eğrilse claude başında
Zerre hikmet bulunmaz bu kâğıt taşında

Görünüşte kalite, zâhirde bin tantana var
Bâtınında ise ancak kuru bir debdebe var

Yaz rapora, kanıt ekle, klasör doldur nâ-çar
Âlimi kâtip eder bu komisyonlar her bâr

Hani meclis-i kelâm, hani deryâ-yı ulûm?
Oldu rubrikler içinde nice cevher mazlum

Raşit Akpınar usandı bu kâğıt cenginden
Bî-huzûr oldu gönül PÜKÖ’nün âhenginden

Dertli Burhan Başarslan çeker âhı ser-tâ-ser
Böyle bir şekilperestliğe aceb kim ne der?

Seyit Balaban bakar meclise hayretle hemân
Bitti ömr-i azîz evrak ile ey vâh-ı zamân

Mustafa Yüceer’e sor bu nizâmın aslın
İlmi boğdu dosya, tüketti hayâtın faslın

Koy kenâra bu abes defteri ey pîr-i hüner
Hakîkî ilim bu virâne hayâlden de geçer

Seyyidî, sabr u sebât eyle bu mihnet de biter
Kuru da‘vâya bedel bir nefes irfân da yeter.